Kunming, 1990. Sa tabi ng Lawa ng Cuihu, may nahanap na sanggol na iniwan ang mangangalakal na si Chen Housheng. Pinalaki niya ito sa isang mangkok ng sabaw ng bigas, isang lumang traysikel, at ang sigaw na "Bumibili ako ng lumang bakal, scrap, at lumang papel at karton!" Ang bata ay pinangalanang Xiaoman, at nang lumaki siya ay naging mang-aawit na "Manxing." Pinalitan niya ang kanyang pangalan at pagkakakilanlan, at iniwan ang kanyang amang nagpalaki sa kanya sa lumang bahay sa matandang bayan. Nag-ipon siya ng mga papel na may nakasulat na "Man" sa isang lata ng biskwit, naghihintay sa kanyang pagbabalik. Sa araw na nagmamadali siyang umuwi, bagong liwayway pa lamang, bahagyang nakaawang ang pinto—wala na siya. May mga pag-ibig na pag narinig mo na, huli na ang lahat.