Nabigo si Nori na magising at itinaboy mula sa kawan ng mga lobo. Sumama siya sa tatlong dakilang guro na lumampas sa antas ng mga banal at nagsanay nang dalawampung taon. Ngayon, matindi ang kanyang pagbabalik. Sa pagpupulong ng mga lobo, sinuntok niya nang wasak ang batong sumusukat ng kaluluwa, at namangha ang lahat hanggang sa mag-alinlangan sa katotohanan. Ang tatlong ginintuang pinuno ay lumuhod sa harap ng lahat at kinilala siyang tagapagligtas. Dumating ang hukbo ng mga bampira mula sa himpapawid, at basta na lang niyang pinasabog ang unang ninuno sa pitong pader, na nagpayanig sa buong bulwagan. Ngunit wala siyang panahon upang tamasahin ang kaluwalhatian, dahil nakahiga ang kanyang ina sa higaan ng sakit, mahina ang hininga. Noong panahong iyon, upang tulungan siyang makuha ang banal na bagay, sinagasaan siya ng kapangyarihan at hanggang ngayon ay nasa bingit ng kamatayan. Nangako si Nori na titipunin ang tatlong banal na bagay upang iligtas ang kanyang ina. Gayunpaman, sa malayong hamog, ang pares ng pulang mata ay malamig na nakatitig sa kanya, na parang naghihintay ng isang bagay.