เมื่อการปฏิเสธครั้งสุดท้ายกลายเป็นคำวิงวอน

ร็อคโค ฟัลโคเน่ ผู้เป็นดอนแห่งตระกูลฟัลโคเน่และสามีในนามของฉัน วางสายใส่ฉันเป็นครั้งที่ 99 แล้ว หลังจากที่ฉันถูกวินิจฉัยว่าเป็นมะเร็งเม็ดเลือดขาว ฉันลากร่างกายที่ทรุดโทรมไปยังสำนักงานทนายความประจำตระกูล "ฉันมาเพื่อยื่นฟ้องหย่า" ฉันพูด … เมื่อร็อคโคได้ยินเรื่องนี้ เขาก็พาครอบครัวของฉันบุกเข้ามาสิบนาทีต่อมา ทันทีที่เขาเข้ามา เขาก็ตบฉัน "เธอใช้สายด่วนฉุกเฉินเพียงเพื่อทำลายคืนสำคัญของโซเฟียหรือ? เธอบ้าไปแล้วหรือไง?" ลิลลี่ มาโรน แม่ของฉัน คว้าใบวินิจฉัยไปจากมือฉันและกวาดตามองอย่างรวดเร็ว เธอหัวเราะอย่างไม่แยแส "เธอแกล้งทำเป็นป่วยเพียงเพื่อเรียกร้องความสนใจหรือ? เธอโกหกมากี่ครั้งแล้วตั้งแต่ยังเด็ก คลэр?" โซเฟีย มอเรตติ เกาะแขนร็อคโคด้วยน้ำตาคลอ "ยกโทษให้ฉันด้วย คลэр ฉันไม่ควรรับตำแหน่งนั้นเลย ได้โปรดหยุดทำร้ายตัวเองและร็อคโคเถอะ" ฉันเช็ดเลือดที่มุมปากและหันกลับไปหาทนายความ "ฉันไม่เหลือครอบครัวแล้ว ได้โปรดเร่งเอกสารหย่าให้ด้วย ฉันต้องการให้มันเสร็จสิ้นก่อนการเผาศพของฉันในอีกสามวัน"