ห้าปีที่กีเดี้ยน—เบต้าของพี่ชายฉัน—กับฉันมีความลับกันอยู่ เราควรจะประกาศการจับคู่ของเราในเทศกาลเหมายันของฝูง แต่กลับกัน เขากลับหายใจร้อนๆ อยู่ข้างหูฉัน "ที่รัก เรานอนด้วยกันมาห้าปีแล้ว ฉันเบื่อเธอแล้ว หาคนอื่นสำหรับพิธีตีตราเถอะ โอเคไหม" ฉันไม่ร้องไห้ แค่พยักหน้าอย่างสงบ "โอเค" เพียงเพราะในชาติที่แล้ว ฉันเคยอ้อนวอนเขาทั้งน้ำตาขอให้ผูกพันให้สมบูรณ์ หลังจากที่เขาตีตราฉันในที่สุด เขาก็เริ่มเย็นชา เขาไม่เคยปลุกฉันด้วยการถูคางที่มีหนวดเคราของเขากับหน้าผากฉันอีกเลย แม้ตอนที่เรามีความสัมพันธ์กัน เขาก็ยังหลับตาปิดไว้ ราวกับว่าเขาเสียสละชีวิตเพื่อฉัน เขาทิ้งฉันไป เขากำลังจะไปปลอบโยนเอเวลีน ผู้ช่วยชีวิตของเขา แผลเก่าที่เธอได้รับจากการช่วยเขาเกิดกำเริบขึ้น ทำให้เธอเข้าสู่ภาวะจิตใจที่ปั่นป่วน ในวินาทีนั้น ฉันจึงเข้าใจในที่สุด รอยตีตราที่ฉันต้องอ้อนวอนขอมาไม่ใช่อะไรนอกจากคำสาป แผลที่จะไม่มีวันหาย ครั้งนี้ฉันถอยออกมาพร้อมรอยยิ้ม ดึงมือเขาออกจากเอวฉัน "คุณพูดถูก ฉันก็เบื่อเหมือนกัน เราจบกันแล้ว" กับคนอื่น แค่ใช้ร่างกายฉัน ตอนที่ฉันเจ็บปวดจากการคลอดลูกของเรา ต่อสู้