วันก่อนงานแต่งงาน อเล็กซานเดอร์ คู่หมั้นของฉันเสียชีวิตจากอุบัติเหตุอันน่าสลด ผู้คนคงคิดว่าฉันจะจมอยู่กับความโศกเศร้า แต่ฉันกลับไม่หลั่งน้ำตาสักหยด ไม่ได้เสียสติแต่อย่างใด ห้าปีต่อมา ณ โรงแรมหรูในแมนฮัตตัน เขาผู้ที่ควรจะตายไปแล้วกลับ 'ฟื้นคืนชีพ' และยัง openly รักใคร่กับมาร์จอรี น้องสาวต่างมารดาของฉันต่อหน้าธารกำนัล กลางงานเลี้ยง เขาถอดเสื้อครึ่งท่อนกดน้องสาวลงบนโซฟายาว แยกขาของเธอออกแล้วกระแทกเอวอย่างรุนแรง เสียงครางแหลมสูงของเธอดังไปทั่ว ห้อง และถุงยางจำนวนมากที่กระจัดกระจายอยู่บนพื้นบ่งบอกถึงความดุเดือดของการร่วมรัก เมื่อเขาสังเกตเห็นฉัน เขาไม่เพียงไม่หยุดกระทำ กลับกระแทกน้องสาวแรงยิ่งขึ้นพร้อมรอยยิ้มแห่งชัยชนะ 'เธอเคยเป็นคู่หมั้นของฉันใช่ไหม? รอมาตั้งห้าปีเลยหรือ? ช่างเป็นความหมกมุ่นที่น่าขนลุกจริงๆ แต่ถ้าเป็นเมียน้อยฉันก็พอจะรับไว้ได้นะ จันทร์ พุธ ศุกร์เป็นของมาร์จอรี อังคาร พฤหัส เสาร์เป็นของเธอ ขอบคุณฉันซะสิ' ฉันยิ้มแล้วพูดว่า 'คุณคงจำคนผิดแล้วล่ะ' อเล็กซานเดอร์ไม่รู้ว่าในวันนั้น ก่อนเกิดอุบัติเหตุ ฉันได้รับ 'วิดีโอชิ้นหนึ่ง' มา และตลอดห้าปีที่พวกเขาปล่อยตัวสำราญอยู่ในยุโรป ฉันได้แต่งงานแล้วและมีลูกสาววัยสี่ขวบ และสามีของฉันก็คือ 'ลุงของเขา' ผู้ปกครองที่แท้จริงของตระกูลคาร์เตอร์