เมื่อดวงดาวของฉันจากไป

สเตลล่า ฮาร์ท รักแอชตัน วอสส์จนหมดสิ้นศักดิ์ศรี ทายาทอาณาจักรเครื่องประดับอายุร้อยปีผู้นั้นโทษสเตลล่าว่าเป็นต้นเหตุของเหตุเพลิงไหม้เมื่อเจ็ดปีก่อน—เชื่อมั่นว่าสเตลล่าละเลยเสียงร้องของเขาเพื่อไปช่วยคนแปลกหน้า แอชตันลงโทษเธอถึงสามปี: ยื่นหนังสือหย่าให้ 100 ฉบับ และสเตลล่าก็อ้อนวอนขออย่าถูกทิ้งถึง 100 ครั้งเช่นกัน ในฉบับที่ 101 สเตลล่าหยุดอ้อนวอน ไม่ใช่หลังจากที่แอชตันบังคับให้สเตลล่าที่แพ้แอลกอฮอล์ดื่มเหล้าต่อหน้าเพื่อนๆ ของเขา ไม่ใช่หลังจากที่น้องสาวต่างมารดาทำลายจี้ของแม่ผู้ล่วงลับของเธอ และไม่ใช่หลังจากที่ฝ่ามือของแอชตันทำลายเครื่องช่วยฟังที่เธอใช้ตั้งแต่การตบของพ่อพรากการได้ยินของเธอไปเมื่ออายุ 19 ปี สเตลล่าในชุดเดรสสีแดงดั่งเลือดลงนามในหนังสือนั้น—แล้วเดินจากไปสู่อ้อมกอดของอีธาน มอร์โรว์ มหาเศรษฐีแห่งซิลิคอนแวลลีย์ที่แอบสนับสนุนการวิจัยมะเร็งของแม่ผู้ล่วงลับของเธอมาหลายปี แอชตันเพิ่งตระหนักเมื่อทุกอย่างสายเกินไป เขาอ้อนวอน ดื่มจนเมามาย ซ้ำยังพยายามทำลายชื่อเสียงของสเตลล่าเพื่อไม่ให้ชายอื่นได้ครอบครองเธอ แต่คุณไม่อาจทำลายผู้หญิงที่ก้าวเดินจากไปแล้วได้—คุณทำได้เพียงมองเธอเปล่งประกายในที่ที่คุณเอื้อมไม่ถึงอีกต่อไป สามปีที่แอชตันมองว่าสเตลล่าไร้ค่า ตอนนี้เขาต้องใช้ชีวิตที่เหลือตามหาว่าดวงดาวของเขาจากไปที่ใด