เดือนสุดท้ายที่ไร้เจ้านาย

นี่คือปีที่เก้าที่ดันเต้และฉันให้เกียรติเดือนแห่งการไร้เจ้านาย ทายาทตระกูลคอรินนีเชื่อว่าสิ่งนี้จะทำให้ความสัมพันธ์ของเรายืนยาวขึ้น หนึ่งเดือนหลังวันครบรอบการคบกันในแต่ละปี เขาจะเป็นอิสระ และเราจะไม่ก้าวก่ายชีวิตของกันและกัน หากฝ่ายใดฝ่ายหนึ่งพบคนที่เหมาะสมกว่า เราก็ต้องอวยพรให้กันและกัน หากไม่เป็นเช่นนั้น เราจะกลับไปเป็นเหมือนเดิมหลังจากผ่านไปหนึ่งเดือน รอบตัวฉัน บรรดาผู้ชายในตระกูลกำลังฉีดแชมเปญกันอย่างสนุกสนาน "แด่ปีแห่งอิสรภาพอีกปี! ขอแสดงความยินดีกับอันเดอร์บอสของเราที่ได้สถานะโสดกลับคืนมา!" "เปิดรับเดิมพันของตระกูลแล้ว! วางเดิมพันทางซ้ายถ้าคุณคิดว่าพวกเขาจะยังแต่งงานกัน และทางขวาถ้าคุณคิดว่ามันจบแล้วอย่างถาวร!" ท่ามกลางควันซิการ์ที่คละคลุ้ง ฉันนั่งอยู่ที่มุมโซฟาหนัง ผู้สังเกตการณ์อันเย็นชา ราวกับว่าละครตลกทั้งหมดนี้ไม่เกี่ยวข้องกับฉันเลย มือของดันเต้โอบรอบเอวของสการ์เลตต์ขณะที่เขาเดินผ่านฉันไปพร้อมกระซิบว่า "อย่าคิดอะไรแปลกๆ นะ เธอจะเป็นดอนน่าคนเดียวของฉันเสมอ" "ฉันคือว่าว ไม่ว่าฉันจะบินไปไกลแค่ไหน สายป่านก็อยู่ในมือเธอเสมอ" ฉันกดนิ้วที่เย็นชาของฉันลงบนท้องที่เริ่มป่องเล็กน้อย สีหน้านิ่งสนิท ดันเต้ ครั้งนี้ที่โต๊ะเดิมพันของตระกูล ฉันจะวางเงินของฉันไว้ที่ "จุดจบ" ฉันจะหายไปจากโลกของเธออย่างสิ้นเชิง สายป่านที่เธอภาคภูมิใจนักน่ะ คืนนี้ฉันจะตัดมันด้วยมือของฉันเอง