ถูกตัดสิทธิ์จากนามสกุลมอร์เรตติ 2

ทุกคนในอิตาลีตอนใต้รู้ว่าลอเรนโซ มอร์เรตติรักฉันเหมือนคนบ้า แต่เขากลับเก็บผู้หญิงที่อายุน้อยกว่ามากไว้ในนาโปลี พวกเขาบอกว่าเธอหน้าตาเหมือนฉันเมื่อหลายปีก่อน เขาบอกผู้คนว่าเธอเป็นเพียงเครื่องเตือนใจถึงผู้หญิงที่เขาเคยรักมากที่สุด เขายังสั่งเด็ดขาดไม่ให้ใครบอกฉันเรื่องเธอ จนกระทั่งวันที่ฉันรู้ว่าตัวเองตั้งครรภ์ ฉันไปที่ออฟฟิศของเขาเพื่อบอกข่าวด้วยตัวเอง แต่ต้องหยุดอยู่หน้าประตูเมื่อได้ยินเสียงผู้หญิงสาวจากข้างใน “ลอเรนโซ… ฉันอยู่ที่นี่เพียงเพราะฉันทำให้คุณนึกถึงเธอใช่ไหม” ประตูแง้มอยู่เล็กน้อย ผ่านช่องว่างนั้น ฉันเห็นผู้หญิงสาวที่ดูเหมือนฉันเกินไป ห่อตัวในเสื้อแจ็คเก็ตของเขาและถือแก้วของเขา ฉันยืนอยู่ตรงนั้น แทบไม่หายใจ แล้วฉันก็ได้ยินเขาตอบ “อย่าเปรียบเทียบตัวเองกับเธอ” “เธอไม่มีวันเป็นอย่างคุณได้” ฉันหันหลังเดินจากไปโดยไม่ส่งเสียงใดๆ คืนนั้น ฉันโทรหแม่ “แม่คะ หนูตัดสินใจแล้ว” แม่เงียบไปครู่หนึ่ง “หนูต้องการไฟ” ฉันพูด “ไฟที่ไม่มีใครรอดชีวิต เมื่อมันจบลง София มอร์เรตติต้องตายจากโลกนี้”