นักบุญผู้เป็นเครื่องสังเวย

หมั้นหมายกันมาสามปี ฉันเคยเชื่อว่าโลเรนโซ—ชายที่รับกระสุนแทนฉัน—คือความรอดของฉัน จนกระทั่งคืนนั้น หลังจากเล่นสนุกกับฉันในรถ เขาก็เหวี่ยงฉันทิ้งราวกับขยะไปยังเขตแก๊งคู่แข่ง สามปีแห่งการทุ่มเททั้งหมดเป็นเพียงการแสดง เพื่อปกป้องโซเฟีย "พี่สะใภ้" ในนามของเขา เขาขโมยยาของฉันที่ใช้ป้องกันการตั้งครรภ์ ปล่อยให้ฉันล้มกระแทกโต๊ะจนแท้ง เพื่อระบายอารมณ์ให้โซเฟีย เขาขังฉันไว้ในถังน้ำที่คลับใต้ดินและปล่อยให้ทุกคนประมูล: "นักบุญแห่งตระกูลวาเลนตี เริ่มต้นที่หนึ่งดอลลาร์" หัวใจฉันตายแล้ว ฉันทุบกระจกแตก คว้ามืออันโตนิโอคู่ปรับตัวฉกาจของเขา เลือดโชก: "พาฉันไป ฉันจะช่วยคุณฆ่าเขา" เมื่อฉันกลับมา แบล็คดาทูร่าถูกสักไว้ที่บั้นท้ายของฉัน โลเรนโซคุกเข่าอ้อนวอนให้ฉันกลับบ้าน ฉันชักใบมีดออกมาและกรีดเนื้อเขา: "แผลนี้สำหรับเด็กที่คุณฆ่า"