ซูเนี่ยน ผู้สืบทอดศิลปะการปักผ้าแบบซูโจว กลับมายังถนนเก่าเจิ้นหูพร้อมเทคนิคการปักแบบแยกเส้นเงาที่คุณยายถ่ายทอดให้ เธอยืนหยัดดูแลโรงปักผ้าที่ใกล้จะปิดตัวลงเพียงลำพัง เจียงเช่อแห่งกลุ่มอุตสาหกรรมปักด้วยเครื่องจักรกล่าวหาว่าการปักด้วยมือเป็นกำลังการผลิตที่ล้าหลัง ยังเยาะเย้ยคุณยายของซูเนี่ยนต่อหน้าสาธารณะ แล้ววางกับดักในงานแสดงสินค้าเพื่อขัดขวางไม่ให้ซูเนี่ยนเข้าร่วมการประกวด ซูเนี่ยนรวบรวมบันทึกการสอนที่คุณยายทิ้งไว้ แยกย่อยเทคนิคการปักแบบแยกเส้นเงาออกเป็นเอกสารที่บันทึกได้ สำเร็จผลงานปักภายในสามเดือนและเข้าร่วมงานแสดงได้สำเร็จ ในงานมหกรรมนานาชาติ คณะกรรมการชาวต่างชาติกล่าวชื่นชมผลงานของเธอว่าสะท้อนขีดจำกัดสูงสุดของงานหัตถกรรม เจียงเช่อยืนเงียบอยู่หน้าร้านเป็นเวลานาน ก่อนเอ่ยเสียงเบายอมรับว่าในที่สุดเขาก็เข้าใจ ซูเนี่ยนกลับสู่โรงปักผ้า เช็ดรูปคุณยายให้สะอาด แล้วร้อยเข็มเริ่มต้นผลงานชิ้นต่อไป