หลินเมิ่งถิง เด็กสาวกำพร้าอยู่กับยายเพียงสองคน หลังยายเสียชีวิตลงตามความปรารถนาสุดท้าย เธอจึงออกเดินทางไปพึ่งพาลุงเขยที่ห่างเหินกัน ระหว่างทางทรัพย์สินและที่อยู่ของเธอถูกขโมยจนหมด เธอเร่ร่อนไปจนพบบ้านของลุงเขย ต้องอาศัยใต้ชายคาผู้อื่นและเผชิญสายตาเย็นชามาโดยตลอด สุดท้ายเธอตัดสินใจออกไปยืนหยัดด้วยลำแข้งของตัวเอง วันรุ่งขึ้นที่สวนสาธารณะ เธอบังเอิญพบกู้เจิ้นซานที่จู่ๆ ก็ล้มป่วยลง จึงเข้าช่วยเหลือและพาชายชราส่งโรงพยาบาลด้วยความเต็มใจ บุตรธิดาของกู้เจิ้นซานตกใจจนเข้าใจผิดว่าเธอเป็นต้นเหตุและแจ้งตำรวจ โชคดีที่กู้เจิ้นซานฟื้นขึ้นมาและชี้แจงความเข้าใจผิดได้ เขาสงสารเด็กสาวที่ไร้ที่พึ่งและมีจิตใจดี จึงรับเธอกลับไปบ้านกู้ ดูแลอย่างเอาใจใส่และส่งเธอกลับเข้าโรงเรียนอีกครั้ง หลินเมิ่งถิงที่ผ่านความทุกข์ยากมามากมาย สุดท้ายได้พบจุดจบที่อบอุ่นและสมบูรณ์ พิสูจน์ให้เห็นว่าคนดีสุดท้ายย่อมมีบุญวาสนา