คำโกหกสีเขียวกับความจริงสีแดง

ลิลลี่ เด็กหญิงวัยสิบขวบ ถูกแม่ตีตราว่าเป็นคนโกหกตั้งแต่เกิด โดยแม่เชื่อกำไลตรวจจับคำโกหกที่อ้างว่าทำงานได้จริง ทุกครั้งที่ลิลลี่พูดความจริง—ไม่ว่าจะหิว เจ็บ หรือบริสุทธิ์—กำไลก็สว่างเป็นสีแดงและช็อตเธออย่างโหดร้าย ขณะที่รูบี้ น้องสาวฝาแฝดของเธอ สวมกำไลปลอมที่เรืองแสงสีเขียวตลอดเวลา แม้ในยามที่รูบี้ใส่ร้ายลิลลี่ว่าขโมยของและทำลายข้าวของ แม่ที่ถูกวิทยาศาสตร์เทียมและความลำเอียงบดบังสายตา จึงขังลิลลี่ไว้ เพิกเฉยต่อความทรมานของเธอ และเทความรักให้รูบี้อย่างเต็มที่ ในคืนวันส่งท้ายปีเก่า ลิลลี่มีอาการไส้ติ่งแตก อ้อนวอนขอความช่วยเหลือขณะกำไลส่งเสียงและสว่างเป็นสีแดง แม่กลับบอกว่านี่คือการอาละวาด ขังเธอไว้คนเดียว แล้วออกไปดูดอกไม้ไฟ ลิลลี่ตายอย่างทรมาน เขียนความจริงสุดท้ายของเธอลงในไดอารี่ก่อนที่ร่างกายจะเย็นลง สามวันต่อมา แม่พบศพ ไดอารี่ และความลับอันโหดร้ายของกำไล: มันตรวจจับได้เพียงความกลัวและความเจ็บปวด ไม่ใช่คำโกหก กำไลสีเขียว “ซื่อสัตย์” ของรูบี้เป็นเพียงของเล่นไร้ค่า เมื่อแม่สวมกำไลที่เปื้อนเลือดนั้นเอง เธอก็ถูกช็อตซ้ำแล้วซ้ำเล่า ขณะที่แสงสีแดงเปิดโปงคำโกหกของเธอเอง ความรู้สึกผิดกัดกินจนเธอเสียสติ ทรมานตัวเอง และต่อมาได้ทำร้ายรูบี้ผู้วางแผนร้าย ซึ่งถูกรถบรรทุกชนจนพิการ พ่อสูญเสียทุกสิ่งและตายอย่างสิ้นหวัง ในที่สุด แม่ก็จากไปโดยกำไดอารี่ของลิลลี่ไว้ในอ้อมกอด ขณะที่วิญญาณของลิลลี่หลุดพ้นจากฝันร้ายของกำไล ลอยสู่ความสงบนิรันดร์—ไม่มีความเจ็บปวดอีกต่อไป ไม่มีคำโกหกอีกต่อไป มีเพียงอิสรภาพ