เสิ่นชิงหานเพิ่งได้รับใบประกาศนียบัตรอย่างดีใจและกลับบ้าน ตั้งใจจะบอกข่าวดีกับแม่เลี้ยงหลี่กุ้ยหลาน แต่กลับถูกอีกฝ่ายรังเกียจและไล่ออกจากบ้าน เธอเร่ร่อนอยู่ข้างถนนและเป็นลมกลางสายฝน ได้รับความช่วยเหลือจากลุงหลี่เสี่ยวหยาง ทั้งสองจากลากันอย่างเร่งรีบโดยไม่ได้แลกเปลี่ยนข้อมูลติดต่อ เมื่อเสิ่นชิงหานตื่นขึ้นมาก็ไม่รู้ว่าผู้ช่วยชีวิตคือใคร จนกระทั่งไปสัมภาษณ์ที่บริษัทและได้พบหลี่เสี่ยวหยางอีกครั้งโดยบังเอิญ หลี่เสี่ยวหยางจำเสิ่นชิงหานได้ในทันที ทั้งสองจึงเริ่มมีความสัมพันธ์กัน ต่อมาในตำแหน่งงานธรรมดาๆ พวกเขาได้พบกันครั้งแล้วครั้งเล่า คอยอยู่เคียงข้างและให้กำลังใจกันและกัน ก้าวผ่านช่วงเวลาที่ยากลำบากไปด้วยกัน