เหลียงหยวนในวัยกลางคนต้องเผชิญกับทางเลือกที่ยากลำบาก ภรรยาของเขาฟางฉิงป่วยเป็นเนื้องอกและต้องการการรักษาอย่างเร่งด่วน เพื่อนเก่าสมัยเรียนใช้โอกาสนี้ล่อใจด้วยเงิน โดยหวังให้เขาอำนวยความสะดวกในเรื่องงาน ด้านหนึ่งคือความเจ็บป่วยของคนรัก อีกด้านหนึ่งคือจริยธรรมในวิชาชีพ เหลียงหยวนจึงทุกข์ทรมานใจอย่างหนัก การบ้านเขียนจดหมายด้วยลายมือที่ลูกสาวมอบหมาย ทำให้เขานึกถึงความทรงจำในวัยเยาว์ที่ฝังลึกอยู่ในใจ ย้อนเวลากลับไปปี 1988 เหลียงหยวนวัยสิบสี่ปีได้ซ่อนจดหมายที่เขียนถึงตัวเองในอนาคตไว้ในโพรงต้นปอปูลาร์ที่ลำต้นคดงอ ภาพความทรงจำในวัยเด็กปรากฏขึ้นมาอย่างต่อเนื่อง มารดาเฉินซิ่วหลานสอนเขาด้วยไม้บรรทัดไม้ว่าการเป็นคนต้องมีศักดิ์ศรีและรักษาเส้นตายของตนไว้ ครั้งยังเด็กที่เขาขโมยเงินในบ้านไปช่วยแมวจรจัด เขากลับถูกมารดาลงโทษอย่างหนัก