หลินโจวกลับบ้านเกิด เห็นโรงเลี้ยงไหมของปู่หลินโส่วอี้กำลังจะปิดและงานฝีมือกำลังเสื่อมถอย จึงตัดสินใจลองเลี้ยงไหมสักชุดหนึ่ง ดูแลตั้งแต่ไข่ไหมจนถึงเส้นไหมตลอดกระบวนการ เผชิญกับปัญหาขาดน้ำ ฝนตกกลางคืนหลังคารั่ว วิกฤตความชื้น และความขัดแย้งทางประสบการณ์ ด้วยความช่วยเหลือจากเฉินหมานชาง โจวขุ้ยหลาน ซูเหอ และคนอื่นๆ รังไหมรังแรกจึงถูกสร้างขึ้นสำเร็จ และเขาได้เรียนรู้การสาวไหม เมื่อเผชิญกับการกดราคาของผู้รับซื้อ เขายืนหยัดในเรื่องความต่างของสีธรรมชาติและกระบวนการที่มั่นคง ทำการทดลองผลิตจำนวนน้อยสำเร็จ ทำให้หมู่บ้านได้เห็นทางออกของงานฝีมือเก่าอีกครั้ง ฤดูกาลหน้าจะดำเนินต่อไป