เสียงจักจั่นไม่เคยเงียบงัน ลืมไม่ลงฤดูร้อนนั้น เล่าถึงเสี่ยวซี วัยแปดสิบที่ก้าวเข้าสู่บั้นปลายชีวิต นั่งคุยเล่นกับหลานชายในสวนยามบ่าย จนหลานถามถึงชีวิตช่วงปิดเทอมฤดูร้อนในวัยเด็กของคนรุ่นแปดสิบ ความทรงจำฤดูร้อนที่ถูกเก็บไว้จึงถูกปลุกขึ้นมา anew การรอคอยฤดูร้อนอย่างใจจดใจจ่อ ตามครูไปเก็บแอปเปิลในสวน ลงนา帮着ที่บ้านทำงานเกษตร ยามว่างก็ชวนเพื่อนออกไปเที่ยวเล่นสนุก ต่อจักจั่น ลงแม่น้ำจับปลา ปีนต้นไม้เก็บผลไม้ แอบเก็บแตงกวา กระโดดยาง เตะลูกขนไก่ พอเล่นเสร็จก็ต้องกลับบ้านทำอาหารให้พ่อแม่ ใกล้เปิดเทอมก็ต้องอดหลับอดนอนเร่งทำการบ้าน ช่วงเวลาอดีตที่เต็มไปด้วยชีวิตชีวาและความสนุกแบบบ้านๆ เล่าถึงความอ่อนโยนและความคึกคักที่เป็นเอกลักษณ์ของฤดูร้อนในยุค 80