ซูถิงกับซัวหลางพบกันโดยบังเอิญจากการชนกัน เธอสารภาพว่าตนป่วยหนักและขอให้ซัวหลางเป็นแฟนของเธอหนึ่งเดือน เพื่อพาเธอไปชมเมืองนี้ให้ทั่ว ในหนึ่งเดือนนั้นทั้งสองได้ชมทิวทัศน์ด้วยกัน กินอาหารอร่อยด้วยกัน ทิ้งความทรงจำอันอบอุ่นไว้มากมาย และความรู้สึกก็ก่อตัวขึ้นอย่างเงียบ ๆ เมื่ออาการป่วยทรุดลง ซูถิงจึงขอเลิกกับเขาทั้งน้ำตา หวังให้ซัวหลางลืมเธอไป หลายปีต่อมา ซัวหลางได้รับวิดีโอที่ซูถิงอัดไว้ก่อนเสียชีวิตและบัตรธนาคาร เธอมอบเงินออมทั้งชีวิตให้ซัวหลาง พร้อมขอบคุณที่อยู่เคียงข้างเธอจนวาระสุดท้ายของชีวิต เมื่อเห็นรอยยิ้มสุดท้ายของเธอ ซัวหลางก็ร้องไห้ออกมาอย่างกลั้นไม่อยู่