ฤดูร้อนอันร้อนแรงเก็บงำความในใจที่ไร้เดียงสา สายลมยามเย็นพัดพาความกังวลไปและหยุดภาพวัยเยาว์ที่เป็นเอกลักษณ์เอาไว้! ริมหน้าผาดินเหลือง ทุ่งข้าวสาลีเขียวขจีเรียงราย สามรุ่นยืนเคียงข้างกันในทุ่งนาที่พวกเขาเคยพรวนดินมาแล้ว กาลเวลาย้อมผมของผู้สูงวัยให้ขาวโพลน ขณะที่ทุ่งข้าวสาลีเป็นพยานการเติบโตของคนรุ่นแล้วรุ่นเล่า สายลมยามเย็นฤดูร้อนพัดผ่านเบาๆ เล่าถึงน้ำหนักของบ้านเกิดและสายใยครอบครัว ไม่ว่าจะเดินทางไปไกลแค่ไหน รากก็ยังคงอยู่ที่บ้านเกิดเสมอ การอยู่เคียงข้าง คือคำสารภาพรักที่ยาวนานที่สุดที่มอบให้ผู้ใหญ่