ผ่านเปลวเถ้าของเรา

ฉันรออยู่หน้าห้องฉุกเฉินทั้งวันทั้งคืน สุดท้ายก็ได้ข่าวการเสียชีวิตของแม่ ฉันกดโทรหาสามีของฉันอดัม แต่กลับได้ยินเสียงครางของผู้หญิงลอดผ่านสายมา เขาคงกำลังจมอยู่ในอ้อมกอดของผู้หญิงคนไหนสักคนตอนนี้ น้ำตาไหลอาบแก้มฉัน ขณะที่ฉันพยายามกลั้นเสียงไม่ให้สั่น "หนึ่งร้อยล้าน" เสียงโกรธเกรี้ยวของเขาดังผ่านสายมา "เอลิซาเบธ ตลอดสามปีที่ผ่านมาฉันใจดีกับเธอมากเกินไปหรือเปล่า ทำให้เธอคิดว่ามีสิทธิ์มาข่มขู่ฉันเหมือนพวกโจร" "อย่ามาบอกฉันว่าแม่เธอแค่ตกใจนิดหน่อย ต่อให้เธอไปพบพระเจ้าแล้วจริงๆ ก็ไม่คุ้มค่าหนึ่งร้อยล้านดอลลาร์ เข้าใจไหม" ก่อนสายจะตัด ฉันได้ยินเสียงผู้หญิงคนนั้นอีกครั้ง "ที่รัก ฉันรอไม่ไหวแล้ว..."