อาเชี่ย์ เด็กจับจ่ายในร้านขายยา เฝ้าตักน้ำผ่าฟืน ถูกด่าถูกทำโทษมาตลอดเจ็ดปี แต่ยังจำเด็กในภาพวาดตามหาคนบนฝาผนังได้ดี เด็กคนนั้นมีลายวิญญาณที่หว่างคิ้ว เหมือนกับเธอเป๊ะ วันหนึ่งสัตว์วิญญาณน้อยคาบแผ่นหยกตามหาญาติของสำนักเสวียนเทียนมาให้ เธอจึงรวบรวมความกล้าปล่อยนกกระดาษส่งข่าว เจ้าสำนักเสวียนเทียนเดินทางมาถึงเมืองชิงเหยียนด้วยตนเอง ตรวจสายโลหิตวิญญาณยืนยันว่าเธอคืออวิ๋นหลี ไข่มุกวิญญาณแห่งสำนักเซียนที่หายสาบสูญไปเมื่อเจ็ดปีก่อน หลังกลับคืนสำนัก เธอได้นอนจนตะวันสูงเป็นครั้งแรก ได้ถือโจ๊กร้อนเป็นครั้งแรก ในงานเลี้ยงต้อนรับกลับสำนัก เธอจำสามีภรรยาเจ้าของร้านยา ผู้ลักพาตัวเธอไปในปีนั้นได้ ท่าเรืออวิ๋นจินปิดท่า ความจริงกระจ่างแจ้ง เธอเปลี่ยนชื่อเป็นอวิ๋นหลี จากอาเชี่ย์ที่ไม่มีใครต้องการ ค่อย ๆ ค้นพบตัวเองอีกครั้ง ก้าวเข้าสู่สนามทดสอบ ต้อนรับชีวิตใหม่