หกปีที่ฉันทนความโหดร้ายที่คำนวณไว้ของอีธาน คู่หมั้นของฉัน โดยเชื่อว่านั่นเป็นทางเดียวที่จะจ่ายค่ายารักษาปอดจากตลาดมืดให้พ่อที่กำลังจะตายของฉัน แล้วฉันก็ได้ยินเขาคุยกับคนรักลับๆ ของเขา—ภรรยาม่ายของพี่ชายที่ล่วงลับของเขา "พอตาแก่นั้นขาดอากาศตาย ข้าจะเอาไอวี่ไปขังในอพาร์ตเมนต์ที่แน่นหนาเป็นโสเภณีส่วนตัวของข้า และเจ้าจะได้สวมแหวนของคาโป" แต่อีธานไม่รู้ว่าคืนก่อนหน้านั้น ฉันได้เอาเงินก้อนสุดท้ายไปซื้อสายประคำ Vendetta สีเงิน ฉันได้ก้าวเข้าไปในเงามืดและมอบตัวให้วิลเลียน ดอนผู้ terrifying ที่เพิ่งขึ้นครองตำแหน่งใหม่ของทั้งซินดิเคต ขณะที่ฉันร้องไห้สะอึกสะอื้นอยู่บนพื้นไม้เย็นเยียบ ลานบ้านก็เงียบสนิทราวกับความตาย และมือใหญ่ที่มีรอยแผลเป็นคู่หนึ่งก็ยื่นเข้ามาในสายตาของฉัน ถือกุหลาบสีแดงเข้มที่สมบูรณ์แบบไร้ที่ติ และในความเงียบงันหนักอึ้งที่ตามมา ฉันเข้าใจว่า ไม่ว่าความรอดหรือความพินาศได้มาหาฉันแล้ว และฉันไม่ใช่คนที่เลือกอีกต่อไป