หมึกยังไม่แห้ง

เสิ่นย่านกลับมาพักที่ห้องเรียนพู่กันจีนเก่าแก่ในย่านเมืองเก่า ถูกปู่เสิ่นโส่วมั่วบังคับให้เริ่มเรียนตั้งแต่ล้างพู่กัน ยืนท่า และเขียนพู่กันกลางสายลม นักพัฒนาอสังหาริมทรัพย์โจวเฉิงกำหนดเวลาเจ็ดวันในการซื้อกิจการ เสิ่นย่านและหลินเซี่ยจัดกิจกรรมเปิดประสบการณ์สาธารณะแบบ "ดูแค่ท่าทางไม่ดูตัวอักษร" ผ่านกระแสวิพากษ์วิจารณ์เรื่องยอดนิยมและการตัดต่อผิดพลาด เขาเปิดกล่องไม้เก่าและพบวิธีที่พ่อยังทำไม่เสร็จ ในคาบเรียนเปิดสู่สาธารณะยามค่ำคืน ปู่ได้รับบาดเจ็บที่มือ เสิ่นย่านจึงรับพู่กันมาสอนแทน และตัดสินใจสืบทอดมรดกนี้ต่อไป ให้สายหมึกยังไม่แห้ง