เด็กผู้ชายที่ฉันรักถูกกลั่นแกล้งที่โรงเรียน ฉันรับแรงกระแทกนับครั้งไม่ถ้วนและอดทนต่อความเจ็บปวดไม่รู้จบเพื่อปกป้องเขา ฉันถึงขั้นเตรียมย้ายโรงเรียนไปกับเขา แต่แล้ววันหนึ่ง ฉันก็ได้ยินเขาพูดว่า "เธอคนนั้นเอาแต่ตามติดฉันตลอด น่ารำคาญมาก" ผู้ชายคนหนึ่งตอบว่า "ถ้าเธอเบื่อเธอคนนั้นนัก ทำไมไม่บอกเธอไปตรงๆ ล่ะ ทำไมต้องแกล้งทำเป็นถูกกลั่นแกล้งด้วย เธอดูไม่ใช่คนที่จะตามตื๊อไม่เลิกนะ" "ลิลลี่ไม่สบายใจทุกครั้งที่เห็นฉัน เธอจะรู้สึกปลอดภัยก็ต่อเมื่อฉันจับมือเธอ ฉันทำทั้งหมดนี้เพื่อลิลลี่ ไอวี่ก็แค่ต้องทนอีกนิดหน่อย เดี๋ยวเธอก็ผ่านมันไปได้เอง" นั่นสินะ ทุกอย่างล้วนเพื่อนักเรียนใหม่จากครอบครัวยากจน ความเจ็บปวดของฉันไม่มีความหมายอะไรเลย แต่เขาไม่รู้ว่าฉันคือทายาทเพียงคนเดียวของตระกูลวินเชสเตอร์ ฉันหันหลังกลับและโทรศัพท์ออกไป "แม่คะ โรงเรียนชั้นสูงที่แม่เคยพูดถึงน่ะที่ไหนคะ หนูจะไปคนเดียว"