"ข้าคือองค์ชายตัวประกันจากแคว้นที่พ่ายแพ้ บุตรีของดยุกบดขยี้กระดูกในมือข้า จุ่มข้าลงในน้ำแข็ง ปล่อยสุนัขไล่กัด และเผาเนื้อที่ไหล่ข้าด้วยเหล็กตีตรา นางอยากจะถลกหนังข้าแล้วปูบนเตียงสมรสของนาง แต่นางไม่รู้ว่าองค์ชายกับข้ามีสายสัมพันธ์ที่รับรู้ความรู้สึกถึงกัน ทุกบาดแผลที่ข้าได้รับจะข้ามผ่านทุกระยะทางไปปรากฏบนร่างกายของเขา บนสมรภูมิชายแดน รอยช้ำแตกกระจายบนหลังมือของเขา รูเลือดเปิดที่น่องของเขา และรอยไหม้เกรียมถูกเผาลงบนไหล่ของเขา เขาทิ้งธงของผู้บัญชาการศัตรู แล้วนำทหารม้าดำของเขากลับสู่ปราสาท กดดาบจ่อลำคอคู่หมั้นของเขา แม้ในความตาย นางก็ไม่เคยเข้าใจ นางอยากจะถลกหนังข้า แต่ความอัปยศที่ถูกตีตราบนไหล่ข้าได้เผาไหม้ทะลุถึงกระดูกของชายที่นางรักที่สุด"