โคมไผ่หยุนชีส่องแสงแห่งยามเย็น

เสิ่นเยี่ยนโจว ผู้สืบทอดงานหัตถกรรมโคมไผ่ในตรอกหยุนชี เฝ้าโรงงานเก่าแม้คำสั่งซื้อน้อยนิด แต่ยังยึดวิธีโบราณ ซูหว่านถัง นักออกแบบงานสร้างสรรค์นำแบบร่างใหม่มา หวังใช้ความงามร่วมสมัยปลุกโคมไผ่ให้มีชีวิต เสิ่นเยี่ยนโจวกลัวฝีมือจะเจือจาง ซูหว่านถังยืนยันรักษารากและสร้างสรรค์สิ่งใหม่ ทั้งสองเริ่มจากโต้เถียงสู่ร่วมมือ ตั้งแต่เลือกไผ่ ผ่าเส้นไผ่ สานโครง ปิดกระดาษ ผ่านตลาดที่เงียบเหงาและผิวโคมแตกร้าว ในที่สุดก็พัฒนาจนได้ “โคมไผ่หยุนชี” งานเทศกาลโคมที่ท่าเรือ โคมไผ่ส่องสว่างยามค่ำคืน งานฝีมือเก่าเป็นที่ประจักษ์ คนรุ่นใหม่ยินดีเรียนรู้ การสืบทอดจึงมีแสงใหม่