ข้าไม่อยากเป็นฮ่องเต้จริงๆ นะ

บังเอิญทะลุมิติเข้าไปในวังของทรราช ข้าแค่อยากนอนแผ่รักษาชีวิต ไม่คิดจะยุ่งเกี่ยวกับการแย่งชิงอำนาจราชวงศ์เลยสักนิด ตั้งใจจะกินไปวันๆ ใช้ชีวิตอย่างสงบ แต่กลับเกิดเรื่องวุ่นวายซ้ำแล้วซ้ำเล่า การกระทำที่ไม่ได้ตั้งใจกลับถูกจุดสำคัญทุกครั้ง บังเอิญจัดระเบียบราชสำนักและคลี่คลายวิกฤตได้ ยิ่งปล่อยตัวมากเท่าไร ความสามารถก็ยิ่งโดดเด่นมากขึ้นเท่านั้น ผลงานการปกครองพุ่งพรวด ถูกผลักดันให้เดินขึ้นสู่จุดสูงสุดของอำนาจจนได้ เส้นทางหลบเลี่ยงฮ่องเต้ของคนขี้เกียจกลับเบี่ยงเบนไปทุกย่างก้าว กลายเป็นละครวังหลวงโบราณสุดขบขันที่ทั้งหัวเราะทั้งร้องไห้