ปีใหม่บนแผ่นไม้

คืนฝนตกหนัก แม่พิมพ์หลักของโรงงานภาพพิมพ์ปีใหม่โบราณชำรุดแตกร้าวเพราะความชื้น หลินเยี่ยนรู้ว่าต้องส่งภาพพิมพ์ปีใหม่ทำมือหนึ่งร้อยยี่สิบแผ่นภายในเจ็ดวัน เขาจึงถูกบังคับให้อยู่ต่อ ต้องเริ่มเรียนรู้ใหม่ตั้งแต่การทาหมึก การจัดแนวแม่พิมพ์ ไปจนถึงการแกะแม่พิมพ์ เผชิญกับความล้มเหลว ความชื้นที่กลับมาอีกครั้ง และสิ่งล่อใจจากการคัดลอกด้วยดิจิทัล ด้วยความร่วมมือจากกู้โส่วอี้ผู้เป็นตา ซูชิง เฉินฉีและคนอื่น ๆ เขาแกะแม่พิมพ์หลักขึ้นใหม่และสร้างผลงานที่ได้มาตรฐานได้อย่างมั่นคง ในที่สุดผลงานก็ได้จัดแสดงในหอวัฒนธรรม หลินเยี่ยนเข้าใจว่าการสืบทอดไม่ใช่การล็อกสิ่งเก่าไว้ แต่คือการรักษารากแก่นของงานฝีมือ ให้มือคู่ต่อไปรับไว้และก้าวต่อไปข้างหน้า