หลินเย่กลับมาที่หมู่บ้านบนภูเขาและพบว่าปู่หลินโส่วอี้ได้หยุดโรงน้ำมันเก่าไปแล้ว เขาไม่สนใจคำกังขา เริ่มจากการฟื้นต้นชาน้ำมันเก่าบนเนินร้าง ปลูกต้นกล้าใหม่ และกักเก็บน้ำสู้ภัยแล้ง จนรอให้ออกดอกออกผล การสกัดครั้งแรก ล้มเหลวเพราะใช้เมล็ดเก่าและฝีมือยังไม่ชำนาญ เขาจึงกลับมาเรียนรู้และปรับขั้นตอนใหม่ พร้อมเฝ้าผลชาในคืนฝนตกหนัก สุดท้ายเครื่องบดไม้ก็ดังขึ้นอีกครั้ง น้ำมันชาสีทองไหลออกมา หลินเย่ไม่เพียงทำให้โรงน้ำมันเก่ากลับมามีชีวิต แต่ยังถ่ายทอดฝีมือการสกัดน้ำมันให้อามู่ ปิดวงจร “กลับมา—ปลูกต้นไม้—ล้มเหลว—แก้ไข—สำเร็จ—สืบทอด” อย่างสมบูรณ์