แสงปลายเข็มปักลายลมบัว

เสิ่นจือเซี่ยหญิงสาวเดินทางมายังโรงปักผ้าซูโจว เรียนการปักสองหน้าจากซูหลาน ทั้งสองร่วมกันเปิดผ้าปักลายบัวเก่าที่ถูกเก็บไว้นาน แกะรอยเส้นด้ายและเคล็ดลับการจับคู่สี ตั้งแต่การแยกเส้นไหม การผสมเฉดสีลายน้ำ ไปจนถึงการปรับแสงเงาใต้ระเบียงด้วยแสงธรรมชาติ เสิ่นจือเซี่ยค่อยๆ ละทิ้งนิสัยใจร้อน ครูและศิษย์ขัดเกลาช่องว่างของฝีเข็มทั้งสองหน้าซ้ำแล้วซ้ำเล่า เข้าใจการเลือกสีตามภาพจริง ไม่จงใจเติมให้เต็มทุกช่องว่าง เมื่อผ้าปักบัวน้ำเสร็จและใส่กรอบ เสิ่นจือเซี่ยตัดสินใจอยู่ต่อเพื่อฝึกฝนให้ลึกซึ้ง ซูหลานยื่นผ้าขึงใหม่ให้ ทั้งสองเริ่มลงเข็มแรก สืบสานการฝึกฝนอันเชื่องช้าของศิลปะการปักแห่งเจียงหนานนี้ต่อไป