แม่บ้านจูจิงหยา ถูกพ่อแม่สามีที่ถือลูกชายเป็นใหญ่กดขี่มาตลอดเพราะเธอให้กำเนิดลูกสาว แต่ด้วยเห็นแก่หน้าตาของหวังจื้อเฉิงผู้เป็นสามีที่กตัญญู เธอจึงอดทนเรื่อยมา ทว่าความอดทนของเธอกลับไม่ได้แลกมาซึ่งความเข้าใจจากบ้านสามีเลยสักนิด ตรงกันข้าม แม่สามีกลับลำเอียงเข้าข้างหวังจื้อเฉียงลูกชายคนรองและหวังเยี่ยนเยี่ยนลูกสาวคนเล็กมากขึ้นเรื่อยๆ ไม่เพียงเท่านั้น แม่สามียังรุกล้ำมาถึงญาติฝ่ายของจูจิงหยา หวังยุยงให้หวังจื้อเฉิงลูกชายคนโตหย่ากับจูจิงหยา และหวังจื้อเฉิงเองก็ค่อยๆ ตาสว่างขึ้นท่ามกลางบาดแผลที่แม่ก่อให้ครั้งแล้วครั้งเล่า เขายืนหยัดข้างภรรยาและลูกสาวอย่างแน่วแน่ ก่อนจะไล่แม่ที่ลำเอียงออกจากบ้านไป