เทพีอินเทอร์เน็ตคาเฟ่

ร้านอินเทอร์เน็ตคาเฟ่ในซินริมดง เสียงพัดลมซื่อตรงกว่าเสียงคน ผู้หญิงหลังเคาน์เตอร์ผลัดกันยิ้ม ประธานนัมกำกุญแจและตารางกะไว้ในมือเดียวกัน มีคนเขียนร่างกายเป็นค่าล่วงเวลา มีคนเขียนสิ่งที่เห็นเป็นข้อต่อรอง ประตูห้องข้างๆเปิดแค่เพียงร่อง——“คืนนี้คุณจะกลับบ้านตัวเองไหม?” อันแทฮยอนเดิมทีเป็นแค่ลูกค้า แต่เมื่อลูกค้าเห็นแสงไฟในห้องเก็บของ ก็ไม่ใช่แค่ลูกค้าอีกต่อไป ร้านยังเปิดอยู่ สิ่งที่เปิดอยู่ไม่เคยเป็นแค่หน้าจอ