ลมแห่งยุคสมัยพัดผ่านกำแพงดินและราวตากผ้า แต่กฎเกณฑ์ของบ้านกลับแตกสลายก่อนใคร "เขาเป็นน้องสาวแท้ๆ ของภรรยาฉัน" — เมื่อประโยคนี้ออกมาจากปาก อากาศก็เปลี่ยนกลิ่นไปแล้ว ความจริงอันโหดร้ายต้อนคนให้จนมุม ความสิ้นหวังทำให้ศีลธรรมกลายเป็นของถูก ในดวงตาของน้องสาวมีความลังเล และมีความยอมแพ้ที่ค่อยๆ ผุดขึ้นมา ส่วนความเงียบของพี่เขยกลับซ่อนความคิดที่จะครอบครองให้ลึกยิ่งขึ้น ความสุขแบบมีเมียสองไม่เคยเป็นพร แต่คือการกดพี่น้องทั้งสองคนลงในตาข่ายแห่งตัณหาเดียวกัน ในตอนนี้ เส้นแบ่งระหว่างการยอมสละตัวเองกับการเต็มใจเสพสุข ถูกลบเลือนลงทีละน้อยด้วยความจริง หลังจากหมอกจางหายไป สิ่งที่เหลืออยู่มีเพียงความเสื่อมถอยที่เปลือยเปล่ายิ่งกว่าเดิม