ทายาทลูกครึ่งหมาป่ากับแวมไพร์

กลางดึกสระว่ายน้ำจู่ๆ ก็มีร่างเปียกโชกโผล่ขึ้นมา ยูริดึงคนคนนั้นขึ้นฝั่ง อกของเขายังมีบาดแผลที่ยังไม่หายดี เขาบอกว่าตัวเองชื่อไบรอัน แต่ปฏิเสธโรงพยาบาล ปฏิเสธการรับเลือด เพียงกระซิบเบาๆ ว่า อย่าให้ฉันได้กลิ่นเลือดของคุณ ไบรอันคือแวมไพร์ที่หนีออกมาจากเผ่าพันธุ์ เฝ้ารักษาศีลที่พ่อทิ้งไว้—ไม่ดูดเลือดมนุษย์เด็ดขาด แต่กลิ่นกายของยูริราวกับคำสาป ดึงเขากลับมาจากขอบแห่งสติครั้งแล้วครั้งเล่า ขณะเดียวกัน ลูเซียสเพื่อน childhood ที่เติบโตมาด้วยกันก็สัมผัสได้ถึงความผิดปกติ สัญชาตญาณหมาป่าทำให้เขาทั้งอยากปกป้องยูริ ทั้งอยากฉีกชายแปลกหน้าคนนี้ให้ขาด เผ่าเก่าในป่าตามมาถึง คำถามใต้หน้ากากมีเพียงประโยคเดียว บอกฉันมาว่าพ่อของเจ้าเป็นใคร ไบรอันตอบ งั้นก็เอาไปจากศพของข้า กลางวันคือสนามบอลกับชุดนักเรียน กลางคืนคือพันธสัญญาเลือดและการเผชิญหน้า ยูริค่อยๆ ค้นพบว่าตัวเองไม่ใช่มนุษย์ธรรมดา สายเลือดสองสายตื่นขึ้นพร้อมกันในความเจ็บปวดและรอยจูบ สามคนถูกโชคชะตาผูกไว้บนเชือกเส้นเดียวกัน มีคนอยากใช้เขาเป็นยา มีคนอยากให้เขาเป็นบ้าน และเขาอยากถามเพียงอย่างเดียว—คุณตกลงมาจากที่ไหนกันแน่