ใช้น้ำโลหิตของปีศาจเป็นหมึก ใช้ตำราร้อยปีศาจเป็นม้วนกระดาษ สามารถวาดรูปร่างของมันและชิงพลังวิเศษมาได้ เจียงเยวี่ยชูตื่นขึ้นมาวันหนึ่งกลับกลายเป็นเด็กสาวในยุคทองราชวงศ์ถัง ใต้แสงจันทร์แห่งเมืองฉางอานนี้ ความรุ่งเรืองและความเสื่อมทรามอยู่ร่วมกัน เทพเซียนสูญสิ้น ปีศาจอาละวาด โชคดีที่การสังหารสิ่งมีชีวิตสามารถเพิ่มพลังบำเพ็ญได้ วาดปีศาจทีละตนลงในตำราและเปลี่ยนเป็นพลังของตนเอง ตั้งแต่กระบวนดาบเผด็จการของเทพเสือภูเขา ไปจนถึงสายตาเหยี่ยวของราชาหมาป่าหน้าคราม ตั้งแต่ความสามารถควบคุมน้ำของมังกรขาว ไปจนถึงพลังมหาศาลของราชาหมีภูเขาดำ บางครั้งเจียงเยวี่ยชูก็กลุ้มใจเหมือนกัน พลังวิเศษของตัวเองทำไมยิ่งมีมากขึ้นเรื่อยๆ?