ใช้น้ำเลือดปีศาจเป็นหมึก ใช้ตำราร้อยปีศาจเป็นม้วนคัมภีร์ สามารถวาดรูปร่างและชิงพลังวิเศษของมันมาได้ เมื่อเจียงเยวี่ยชูตื่นขึ้นมาในเช้าวันหนึ่ง กลับกลายเป็นเด็กสาวในยุคทองราชวงศ์ถัง ใต้แสงจันทร์แห่งฉางอานนี้ ความรุ่งเรืองและความเสื่อมทรามอยู่ร่วมกัน เทพเซียนสูญสิ้น ปีศาจอาละวาดไปทั่ว โชคดีที่สังหารสิ่งมีชีวิตแล้วจะเพิ่มพลังบำเพ็ญได้ จึงวาดปีศาจทีละตนลงในตำรา เปลี่ยนเป็นพลังของตนเอง ตั้งแต่กระบวนดาบเผด็จการของเทพเสือภูเขา ไปจนถึงสายตาเหยี่ยวหมาป่าของราชาหมาป่ากลุ่มสีฟ้า ตั้งแต่พลังควบคุมน้ำของมังกรเขียวขาว ไปจนถึงพลังหมื่นชั่งของราชาหมีภูเขาดำ บางครั้งเจียงเยวี่ยชูก็กลุ้มใจเหมือนกัน พลังวิเศษของตัวเองทำไมยิ่งมีมากขึ้นเรื่อยๆ?